İsm-i Mensûb
Aidlik ve mensubiyet bildiren -î / -vî eki
İsm-i mensûb, yer, aile, meslek, din, mezhep gibi nisbet edildiği herhangi bir şeye aidlik ve mensubiyet ifade eder.
Yapılışı: Sessizle biten kelimelerin sonuna (ى) ye, sesliyle biten kelimelerin sonuna ise (وى) vî ilave etmek suretiyle yapılır.
Kelime → İsm-i Mensûb
Akıl → Aklî (Akılla alâkalı)
ʿaḳl → ʿaḳlī
İlim → İlmî (İlimle alâkalı)
ʿilm → ʿilmī
Siyaset → Siyasî (Siyasetle alâkalı)
siyāset → siyāsī
Fikir → Fikrî (Fikirle alâkalı)
fikr → fikrī
Ali → Alevî (Hz. Ali'ye tabi olan)
ʿAlī → ʿAlevī
Semâ → Semâvî (Göğe ait / göksel)
semā → semāvī
Not: İsm-i mensûb Osmanlıcada ve modern Türkçede çok üretkendir. Millî, medenî, beledî, ictimâî, dinî, ahlâkî gibi kelimeler hepsi bu kalıptan gelir. Türkçe karşılığı '-sal/-sel' veya '-î' ekidir.
1İsm-i mensûb nasıl yapılır?
2'Siyasî' kelimesi ne anlama gelir?
3'Semâvî' kelimesi hangi kelimeden türetilmiştir?
Tamamlamak için tüm soruları yanıtla